Związek Powiatów Polskich (ZPP) przedstawił swoje stanowisko do projektu ustawy o zmianie ustawy o podatkach i opłatach lokalnych oraz ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego wraz z autopoprawką. W piśmie skierowanym do Zastępcy Szefa Kancelarii Sejmu ZPP zadeklarował kierunkowe poparcie dla propozycji zastąpienia opłaty miejscowej opłatą turystyczną, jednocześnie zgłaszając szereg szczegółowych uwag i postulatów modyfikacji projektu.

Pierwsza z nich dotyczy proponowanej zmiany art. 17 ust. 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, w zakresie uzależnienia poboru opłaty od celu pobytu, tj. turystycznego, wypoczynkowego lub szkoleniowego. ZPP wskazuje, że w praktyce podmioty pobierające opłatę nie mają możliwości ustalenia rzeczywistego celu pobytu osoby korzystającej z noclegu. W ocenie Związku problem ten będzie szczególnie widoczny w dużych miastach, które mają być głównymi beneficjentami projektowanej zmiany. Zwrócono również uwagę na brak jasności, czy samo oświadczenie osoby wynajmującej nocleg co do charakteru pobytu byłoby wystarczającą podstawą do odstąpienia od poboru opłaty.

Kolejna uwaga odnosi się do art. 17 ust. 5, regulującego zakres terytorialny wprowadzenia opłaty turystycznej. ZPP proponuje nowe brzmienie przepisu, zgodnie z którym rada gminy mogłaby wprowadzić opłatę na obszarze całej gminy, poszczególnych miejscowości lub ich części. Obecne sformułowanie, odwołujące się do „wybranych” miejscowości, zdaniem Związku może sugerować, że gminy składające się z więcej niż jednej miejscowości nie będą mogły objąć opłatą całego swojego obszaru. ZPP podnosi także wątpliwości co do tego, jakie jednostki niższego rzędu niż jednostki pomocnicze mają na myśli projektodawcy, i postuluje większą elastyczność regulacji, pozwalającą gminom samodzielnie określać części miejscowości objęte opłatą, na przykład poprzez wskazanie konkretnych ulic.

Związek Powiatów Polskich wnosi również o rozważenie skreślenia projektowanego art. 17 ust. 6, przewidującego pobór opłaty turystycznej przez platformy pośredniczące. Wskazuje, że platformy te często prowadzone są przez podmioty mające siedzibę poza granicami Polski, co może powodować trudności w dochodzeniu należnych opłat, zwłaszcza przez mniejsze gminy. Zdaniem ZPP obowiązek przekazania opłaty powinien spoczywać na wynajmującym miejsce noclegowe. Związek zwraca także uwagę na wątpliwości dotyczące obowiązku poboru i przekazania opłaty przez pośrednika w sytuacji, gdy wynajmujący nie poinformuje go o konieczności jej poboru. Dodatkowo podkreślono, że taka zmiana wymagałaby modyfikacji art. 19 ustawy nowelizowanej, ponieważ obecne wymogi wobec inkasentów mogłyby być niewystarczające do precyzyjnego określenia obowiązków pośredników.

W odniesieniu do art. 19 pkt 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych ZPP sugeruje zmianę dotyczącą maksymalnych stawek opłaty uzdrowiskowej. Po wejściu w życie projektowanych przepisów stawki te miałyby być niższe niż stawki opłaty miejscowej, co – zdaniem Związku – jest nieuzasadnione. ZPP podkreśla, że opłata uzdrowiskowa ma na celu utrzymanie i rozwój uzdrowisk oraz rekompensatę dla gmin za ograniczenia w pozyskiwaniu innych dochodów własnych wynikające z nadania danemu obszarowi statusu uzdrowiska.

Kolejne dwie uwagi dotyczą dodawanego art. 19 ust. 2a. Po pierwsze, ZPP proponuje doprecyzowanie, że zróżnicowanie stawek opłaty może dotyczyć „poszczególnych miejscowości lub ich części”, co jest powiązane z wcześniejszą uwagą dotyczącą art. 17 ust. 5. Po drugie, Związek wskazuje, że nie znajduje racjonalnego uzasadnienia dla różnicowania wysokości opłaty w zależności od sposobu dokonywania płatności za rezerwację noclegu. Zaznaczono, że w uzasadnieniu projektu nie przedstawiono argumentów przemawiających za takim rozwiązaniem.

Ostatnia uwaga odnosi się do art. 3 projektu ustawy. ZPP postuluje doprecyzowanie, że przepis ten dotyczy aktów prawa miejscowego wydawanych na podstawie art. 19 pkt 1 i 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych wyłącznie w zakresie opłaty miejscowej. W obecnym brzmieniu, zdaniem Związku, przepis może być interpretowany jako obejmujący wszystkie akty prawa miejscowego dotyczące opłat wymienionych w art. 19 ustawy, co mogłoby skutkować koniecznością ponownego podejmowania uchwał m.in. w sprawie opłaty targowej, uzdrowiskowej, reklamowej czy od posiadania psa.

Stanowisko Związku Powiatów Polskich dostępne jest tutaj.