Związek Powiatów Polskich przedstawił uwagi do projektu ustawy o zmianie ustawy o lasach oraz niektórych innych ustaw (UD61), przygotowanego przez Ministerstwo Klimatu i Środowiska.

Stanowisko ogólne – opinia sceptyczna

Związek Powiatów Polskich wskazuje, że projekt nie uwzględnia głównych postulatów organizacji, regularnie przekazywanych stronie rządowej w kontekście ustawy o lasach. Wobec powyższego opinia ZPP co do projektu jest sceptyczna.

Organizacja stanowczo i konsekwentnie apeluje o uproszenie przepisów ustawy o lasach, m.in. w zakresie likwidacji inwentaryzacji stanu lasów i wprowadzenia jednego dokumentu urządzeniowego (UPUL). Brakuje również określenia, kto ponosi koszty przygotowania dokumentacji urządzeniowej.

Uwagi szczegółowe

Kwestia współwłasności lasów komunalnych

W odniesieniu do art. 1 pkt 4 (dodawany art. 7c ust. 1 ustawy o lasach) Związek pyta, co jeśli las komunalny jest współwłasnością? Czy współwłaściciel mniejszościowy również może zgłosić wniosek o wykonanie zadań z zakresu gospodarki leśnej w przypadku braku UPUL? Dotyczy to też art. 7a oraz wniosku o zatwierdzenie UPUL dla lasu komunalnego.

Organizacja przypomina, że w wyjaśnieniach do poprzednich wersji projektu projektodawcy odwołali się do zasady, że „działania w ramach współwłasności są uregulowane przepisami polskiego prawa cywilnego". Tutaj mamy jednak do czynienia z procedurą administracyjną.

ZPP wskazuje na praktyczny problem z zastosowaniem art. 7c ust. 1 w postaci decyzji administracyjnej w sytuacji wielości właścicieli/współwłaścicieli lasów komunalnych w kontekście właścicieli nieznanych z miejsca zamieszkania, właścicieli nieżyjących i nieobjętych spadków, w skład których wchodził udział we własności w lesie komunalnym.

Przesłanki decyzji odmownej

Dotycząc art. 1 pkt 4 (dodawany art. 7c ust. 6 i 8), organizacja wskazuje, że przepis powoduje, iż są to jedyne przesłanki do wydania decyzji odmownej co do ww. czynności. Według ZPP nie obejmuje to wszystkich sytuacji, w których negatywna opinia RDOŚ lub decyzja odmowna powinny zostać wydane.

Mowa jest bowiem o znaczącym negatywnym oddziaływaniu. Być może w lasach komunalnych powinno to być po prostu negatywne oddziaływanie (co jest sformułowaniem występującym w prawie ochrony środowiska), przy czym starosta powinien mieć tu tzw. luz decyzyjny.

Czas działalności organizacji ekologicznych

W odniesieniu do art. 1 pkt 4 (dodawany art. 7c ust. 10) Związek postuluje, by czas działalności organizacji uprawnionej do wniesienia skargi wynosił co najmniej 24 miesiące. Jest to wzmocnienie gwarancji, że potencjalne skargi będą składać organizacje doświadczone i których działalność w zakresie ochrony przyrody jest ugruntowana.

Opiniowanie planów urządzenia lasów przez rady powiatów

Dotycząc art. 1 pkt 7 (dodawany art. 18a), organizacja mimo wcześniejszego nieuwzględnienia tej uwagi konsekwentnie postuluje, by w art. 18a ust. 1 dodać kolejny punkt w brzmieniu: „radę powiatu, w przypadku, gdy obszar lasu objęty projektem planu urządzenia lasu znajduje się na terytorium co najmniej dwóch gmin wchodzących w skład tego powiatu". Punkt taki wzmocniłby ponadgminne ujęcie opiniowania planu urządzenia lasu.

Media społecznościowe jako publikator ogłoszeń w sprawie planów urządzenia lasów

W odniesieniu do art. 1 pkt 5 (dodawany art. 18d) ZPP wnosi o wykreślenie art. 18d ust. 2 pkt 5: „5) swoje media społecznościowe, o ile takie prowadzi" ewentualnie proponuje modyfikację: „5) swoje wybrane media społecznościowe, o ile takie prowadzi".

Organizacja argumentuje, że „media społecznościowe" są pojęciem niezdefiniowanym, w dodatku nie mogą być traktowane jako oficjalny publikator, także ze względu na różnorodny ich charakter. Użycie mediów społecznościowych powinno być oczywiście możliwe, ale pozostawać dobrowolne.

Publikacja wykazu uwag w BIP

Dotycząc art. 1 pkt 10 i pkt 12, Związek pyta, czy wskazany wykaz nie może stanowić po prostu załącznika do decyzji o zatwierdzeniu PUL/UPUL. Organizacja nie widzi sensu wcześniejszego zamieszczenia wykazu uwag w BIP, skoro potencjalna decyzja ma być zaskarżalna, a to samo znajdzie się przecież w uzasadnieniu decyzji.

Forma zatwierdzania UPUL

W odniesieniu do art. 1 pkt 11 (zmieniany art. 22 ustawy o lasach) Związek wskazuje, że ustalenie jednej formy zatwierdzania wszystkich UPUL to krok w dobrym kierunku. Jednak samo ustalenie formuły w postaci decyzji administracyjnej to za mało.

Organizacja postuluje, że:

• Decyzja powinna mieć walor ostateczności, jak inne decyzje zatwierdzające dokumenty urządzeniowe projektowane w projekcie ustawy
• Przepis powinien dookreślać strony postępowania, jak czyni to art. 22a
• Wydawanie decyzji ws. zatwierdzenia UPUL lasu prywatnego potrzebuje dedykowanego przepisu proceduralnego, który ograniczyłby się do kwestii wszczęcia postępowania, kosztów (ustawa tego aktualnie nie rozstrzyga, co powoduje sporne interpretacje), stron oraz wyłączenia możliwości zawieszania postępowań

Relacja UPUL do inwentaryzacji stanu lasów

Związek mimo wyjaśnień do poprzedniej wersji nadal ma wątpliwość, czy konstruowane przepisy nie powodują, że decyzja dot. UPUL zastępuje w przypadku lasów komunalnych inwentaryzację stanu lasów (w przypadku lasów poniżej 10 ha). Wydaje się, że powinno to zostać wprost rozstrzygnięte.

Braki formalne wniosku a publikacja w BIP

W odniesieniu do art. 1 pkt 12 (art. 22a ust. 8) organizacja wskazuje na niejasną kwestię braków formalnych wniosku a publikacji w BIP. Projekt zakłada zamieszczenie wniosku o zatwierdzenie UPUL dla lasów komunalnych niezwłocznie po jego otrzymaniu w BIP urzędu.

Związek pyta: co w przypadku braków we wniosku o zatwierdzenie UPUL (np. brak dokumentów wskazanych w ust. 6)? Mimo wyjaśnień do poprzedniej wersji projektu, nadal może to budzić wątpliwości.

Odpowiedzialność za wypadki w lesie

Projektowane wyłączenie odpowiedzialności nadleśniczego za niezawinione wypadki w lesie będzie dotyczyć tylko lasów stanowiących własność Skarbu Państwa. Podobne wyłączenie powinno dotyczyć innych zarządzających/właścicieli lasów – w tym lasów komunalnych, a więc publicznych – gdyż projektowane wyłączenia to obiektywne przesłanki do braku odpowiedzialności za wypadki.