Związek Powiatów Polskich przedstawił uwagi do projektu ustawy o transgranicznym przemieszczaniu odpadów (UC 115), przygotowanego przez Ministerstwo Klimatu i Środowiska.

Zbędne informacje w opinii organu

W odniesieniu do art. 19 ust. 2 pkt 1 i 2 Związek Powiatów Polskich wskazuje, że instalacje wymagające pozwolenia zintegrowanego i tak muszą spełniać wymagania ochrony środowiska wynikające z hierarchii postępowania z odpadami (art. 17 ustawy o odpadach) oraz najlepszych dostępnych technik (art. 204 Prawa ochrony środowiska).

Organizacja sugeruje rozważenie, czy te informacje w opinii, o której mowa w projektowanym artykule, są konieczne. O pozwolenie wstępne występuje właściciel instalacji odzysku. Są to więc osoby i podmioty posiadające już stosowne zezwolenia. Wszystkie instalacje odpadowe powinny stosować zasady związane z hierarchią postępowania z odpadami.

Związek przypomina, że zgodnie z art. 204 Prawa ochrony środowiska – instalacje wymagające pozwolenia zintegrowanego spełniają wymagania ochrony środowiska wynikające z najlepszych dostępnych technik, a w szczególności nie mogą powodować przekroczenia granicznych wielkości emisyjnych. Instalacje mające pozwolenia „sektorowe" nie mają więc wymagań dotyczących spełnienia BAT.

Organizacja prosi o wyjaśnienie konieczności przedkładania tych informacji przez organ opiniujący oraz czy nie spowoduje to konieczności podjęcia zbędnych czynności sprawdzających.

Brak definicji władającego powierzchnią ziemi

Związek wskazuje, że pojęcie władającego powierzchnią ziemi używane w Projekcie jest w nim niezdefiniowane. Organizacja proponuje dodanie w słowniczku w art. 2 także tego pojęcia poprzez odwołanie do definicji w Prawie ochrony środowiska:

„7) władający powierzchnią ziemi – podmiot, o którym mowa w art. 3 pkt 44 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska."

ZPP domniemywa, że używając pojęcia „władający powierzchnią ziemi" projektodawcy odwołują się do definicji z Prawa ochrony środowiska. Jednak ani w projekcie, ani w uzasadnieniu nie jest to wytłumaczone. Dlatego w ustawie powinno znaleźć się odwołanie do przepisu POŚ, który definiuje, kim władający powierzchnią ziemi jest.

Relacja do wojewódzkiego planu gospodarki odpadami

W odniesieniu do art. 33 Związek wskazuje, że przepis powinien mieć odniesienie do art. 24a ustawy o odpadach. Zgodnie z tym artykułem, w przypadku ujawnienia naruszenia przepisów o międzynarodowym przemieszczaniu odpadów zatrzymany pojazd wraz z odpadami jest kierowany do najbliższego dostępnego miejsca wyznaczonego w wojewódzkim planie gospodarki odpadami spełniającego warunki magazynowania odpadów.

Organizacja pyta, w którym momencie można wykorzystać procedurę z projektowanego art. 33 – gdy nie ma miejsc na najbliższym miejscu wyznaczonym w WPGO, czy zamiast tego? Uzasadnienie sugeruje tę drugą opcję, ale konstrukcja powoduje, że działanie to ma być na wniosek podmiotu uczestniczącego w przemieszczaniu odpadów.

Związek proponuje rozważenie obowiązkowego przechowania przez podmiot, o którym mowa w art. 33 ust. 2 posiadającym stosowne zezwolenia, a dopiero przy niemożności zastosowania przepisów wykorzystanie miejsc przechowywania odpadów z art. 24a ustawy o odpadach.

Postulat podwyższenia opłat skarbowych

Dotycząc art. 48 – nowelizacji części III wiersz 39 załącznika do ustawy o opłacie skarbowej – Związek Powiatów Polskich postuluje podwyższenie opłat skarbowych.

Organizacja przypomina, że obecne stawki opłaty skarbowej zostały wprowadzone ustawą z dnia 20 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o odpadach oraz niektórych innych ustaw. Jak tłumaczono wtedy, podniesienie stawki do 14 tys. zł miało zapobiec obniżeniu opłacalności przywozu odpadów do Polski i w konsekwencji – zmniejszeniu masy odpadów przywożonych w celu odzysku.

Od tamtego momentu minęło 8 lat, można więc przemyśleć wzrost opłaty skarbowej w tym samym celu, zwłaszcza wobec poziomu inflacji jaki odnotowano w międzyczasie oraz rosnącej świadomości ekologicznej oraz ekonomicznej w kontekście przetwarzania odpadów. Skumulowana inflacja w tym okresie wyniosła ok. 51%, wobec czego kwoty powinny wynosić odpowiednio 21 000 zł i 3 000 zł.

Możliwość cofnięcia zezwolenia

W odniesieniu do art. 49 pkt 3 – w zakresie nowelizacji art. 47 ustawy o odpadach – Związek proponuje rozważenie dodania możliwości cofnięcia zezwolenia po informacji od Głównego Inspektoratu Ochrony Środowiska.

Organizacja argumentuje, że nadzór nad przestrzeganiem przepisów rozporządzenia 2024/1157 ma sprawować zgodnie z projektem GIOŚ. Wobec tego cofnięcie zezwolenia z powodu naruszeń w tym zakresie mogłoby się odbywać po informacji od GIOŚ.